กระบี่ไร้นาม

คำเตือน

เล่าเรื่องราวทั้งหมดของหนังอย่างเปิดเผย ถ้าใครยังไม่เคยดูข้ามไปเลยครับ

 

 

 

April Snow

 

 

 

 

 

ถ้าวันนึงคุณรู้ว่าคนรักของคุณ ตกไปเป็นของคนอื่น
ในภาวะที่ยังใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เป็นสามีภรรยากัน
ความรู้สึกในภาวนะนั้น คุณจะรู้สึกเช่นไรกัน
จะยอมปล่อยให้คนสองคนไปมีชีวิตใหม่ร่วมกัน หรือจะล้างแค้น

ในวันหนึ่งเรื่องราวความรักที่ไม่สมประกอบนักก็เกิดขึ้น
ท่ามกลางฤดูกาลแห่งความหนาวเหน็บ ในกลุ่มเมฆทมึนนั้น
มีหญิงชายคู่หนึ่ง ต้องพบกับความจริงบางอย่าง ที่พวกเขาก็แทบไม่เชื่อ
เมื่อสามี และภรรยาของเขาและเธอกลับเป็นชู้กันเอง

ในภาวะแรกที่คนทั้งสองรู้ว่าสามี และภรรยาของตัวเองนอกใจ
พวกเขาทั้งสองแทบจะทำอะไรไม่ถูก อารมณ์ความรู้สึกแทบจะเปลี่ยนไป
อิน ซู ชายผู้ต้องตกอยู่ในฐานะสามีผู้ซึ่งถูกภรรยานอกใจ
และ Seo-young เธอก็อยู่ตกในความรู้สึกเดียวกัน โดยการหยิบยื่นจากสามีของเธอ

ความเจ็บปวดมันเริ่มต้นตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอเปิดจอภาพลับบางอย่าง
ผู้ชายของเธอกับหญิงชู้ ในวินาทีที่ทั้งสองคนกำลังมีความสุข
และภรรยาอย่างเธอ จะรู้สึกยังไงได้บ้าง นอกจากเจ็บปวดดั่งเข็มนับพันทิ่มแทง
อิน ซู เปิดเจอข้อความมากมายในโทรศัพท์มือถือของภรรยาเขา
ทุกถ้อยคำนั้น มันดุจดั่งเข็มที่เสียดแทงเข้าไปในความรู้สึก

 

 

มีฉากนึงในหนัง อิน ซู หลังจากที่เขารับรู้ว่าเมียตัวเองนั้นมีชู้
เขานั่งเฝ้าเธอในเตียงที่ให้ออกซิเจนอยู่
เขาบอกกับเธออย่างเยือกเย็น "ทำไมเธอไม่ตายไปซะ"
ความเจ็บปวดที่มันไม่สามารถอธิบายจากคำพูดไหนไปได้มากกว่านี้
มันมากกว่าอะไรทั้งหมด ทั้งที่เขาอยากจะถามเธอตอนเธอรู้สึกตัว
อยากให้เธออธิบายว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ในเวลานี้มันดูไม่สำคัญนัก

แล้วความเจ็บปวดมันก็เปลี่ยนแปลงคนไปชั่วขณะ
เขาว่ากันว่าเมื่อมนุษย์ได้รับความเจ็บปวดจนเกินขีดจำกัด มักจะทำอะไรโดยไม่คิด
นั่นเป็นเพียงเหตุผลเดียวที่คนทั้งคู่ตัดสินใจมาเป็นชู้กัน
เพื่อล้างแค้น สามีของเธอ และภรรยาของเขา

 

 

จิตใจของมนุษย์ ความรัก ความลวง และความเจ็บปวด
บางทีมันก็แทบจะแยกกันไม่ออก ระหว่างความรัก และเกมส์
บางทีคนทั้งคู่ก็ไม่ได้อยากเดินเกมส์การเป็นชู้ครั้งนี้
แต่ในภาวะที่จิตใจ ความรู้สึกของเรามันเจ็บปวดพวกเขาตัดสินใจทำแบบนี้
มันไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก เพราะรักครั้งนี้เริ่มต้นเพราะความเจ็บปวด

หลังจากที่มนุษย์อย่างเราต้องทนรับความเจ็บปวด
ความสุขก็มักจะเดินตามมาเสมอ แท้จริงหรือไม่นั้นดูจะไม่สำคัญนัก
ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขามันเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป
เหมือนการดำน้ำลึก เราจะมองเห็นประการังในระยะร้อยเมตรแรก
แต่พอร้อยเมตรถัดไปเราก็มองไม่เห็นอะไรแล้ว รู้เพียงแต่ต้องดำต่อไป
เธอและเขาดำลงไปทั้งที่ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่ต้องการค้นพบนั้นมันคืออะไร

 

 

หลายครั้งที่เราเดินเข้าหาความรัก เพราะความเจ็บปวด
หลายครั้งที่เราค้นพบความจริงบางอย่างว่า บางทีรักนั้นอาจจะไม่ใช่รัก
มันเป็นเพียงความหลง มันเป็นเพียงหมอกควัน ในวันที่เหงาใจ
แต่ใครจะรู้บ้างว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอนั้นมันคือรักหรือเปล่า
มีเพียงเขาและเธอเท่านั้นที่จะตอบความรู้สึกเหล่านั้นได้

มีฉากนึงในหนังที่ผมชอบ ฉากที่เธอกับเขาไปเที่ยวกัน
นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นเธอยิ้ม และรู้สึกได้ว่าเธออยากจะเก็บความทรงจำบางอย่าง
"ถ่ายรูปกันมั้ย" เธอถามเขาในขณะที่กำลังเดินเล่น
แล้วเธอก็บันทึกเขาลงไปในความทรงจำของเธอ ด้วยภาพถ่าย

ในภาพนั้นเธอยิ้ม และเขาก็ยิ้ม เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกได้ว่าคนทั้งคู่เริ่มมีความสุข
แต่อย่างว่าความสุขบางอย่างมันก็แค่ชั่วคร่าว ชั่วครู่
ทั้งที่อยากจะสุขมากกว่านี้ แต่ในฐานะที่ไม่ใช่เจ้าของตัวจริง
คนทั้งคู่ไม่มีโอกาสแม้จะคอรบครองซึ่งกันและกัน ไม่มีโอกาสแม้แต่จะคิดรัก

ความเศร้าของหนัง ไม่ได้อยู่ที่ว่าคนทั้งคู่มาพบกันช้าไป
ไม่ใช่เพราะคนทั้งคู่ต้องกลับมาพบเจอกันในฐานะชู้
แต่เพราะความรักที่เกิดขึ้น บางทีมันก็เป็นไปได้ยากในภาวะนี้
และเวลาก็ทำให้คนทั้งคู่รับรู้ถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย
สามีของเธอ และภรรยาของเขาที่นอนอยู่บนเตียงอย่างไร้สตินั่น
บางทีความรู้สึกของพวกเขาก็คงไม่ได้แตกต่างจากพวกเขาในตอนนี้

เขาถามเธอในตอนนึงว่า "เธอชอบฤดูอะไร"
เธอตอบเขา เธอชอบฤดูใบไม้ผลิ และในขณะเดียวกันเธอก็อยากให้หิมะตกด้วย
หิมะที่ตกในฤดูหนาว จะมีโอกาสตกในฤดูใบไม้ผลิได้มากสักแค่ไหนกัน
มันก็คล้ายกับเรื่องความรักของเขาและเธอที่ดูจะเป็นไปได้ยาก
เดือนเมษายนกับหิมะ มันจะมีโอกาสตกได้บ้างเหมือนในฤดูหนาวมั้ย

ในตอนสุดท้ายนั้นหิมะในฤดูใบไม้ผลิจะตกหรือไม่ดูจะไม่สำคัญ
สิ่งที่สำคัญที่สุด หนังได้บอกให้เรารู้ว่า
"ความรักบางทีมันจะมา มันก็มา และในขณะเดียวกันมันจะไป มันก็ไป
ไม่เลือกสถานที่ ไม่เลือกเวลา ไม่เลือกผู้คน"

ความรัก หรือ ชู้ ดูจะเป็นเรื่องที่มนุษย์บัญญัติขึ้นมา
เพื่อเตือนตัวเองว่าอย่าได้ไปครอบครองคนที่มีเจ้าของแล้ว
เพราะสิ่งที่จะตามมานั้น มันคือความเจ็บปวด
จนกว่าจะถึงเวลานั้น บางทีความรักอาจจะทำให้เราเข้าใจอะไรมากขึ้น
หรือบางทีก็อาจจะไม่ทำให้เราเข้าใจอะไรได้เลย
เพราะเส้นแบ่งระหว่างคำว่า "รัก" กับ "ชู้" มันใกล้กันนิดเดียวเอง