กระบี่ไร้นาม

มีคนอีกมากมายที่อยากจะมีชีวิตอยู่
และมีบางคนขอใช้โอกาสเลือกตาย ...

เวลาดูทีวีของญี่ปุ่นทีไรจะเต็มไปด้วยกำลังใจมากมายล่องลอยเต็มช่องทีวี
ไม่มีละครย้อมใจ ตบกัน แม่ผัวลูกสะใภ้
มีแต่ละครที่ใครสักคนพยายามทำอะไรสักอย่าง เพื่อให้ถึงจุดหมาย
ไม่ว่าจะเป็นละครทำอาหาร คุณหมอ หรือแม้แต่นักแข่ง
ในเรื่องราวเหล่านั้น จะมีพลังแววตาความพยายามของคนญี่ปุ่นอยู่เสมอ
ทีวีบางช่อง ไปถ่ายทำเรื่องราวของบางครอบครัว
ที่พยายามทำอะไรสักอย่างหนึ่ง เพื่อใครคนหนึ่ง

หรือแม้กระทั่ง ในวัยหนุ่มของคนรุ่นพ่อไม่มีโอกาสทำ
ก็จะมีลูกๆ ที่น่ารักทั้งหลายกลับมาทำบางสิ่งเพื่อพ่อของตัวเอง
วันนี้เพิ่งดูทีวีรายการนึง เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของเทศกาลนึง
ที่จะคัดเลือกเด็กม.ปลาย มาเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมนี้
กิจกรรมการขี่ม้าข้ามกำแพง อะไรไม่รู้เหมือนกันนะครับ
แต่จุดมุ่งหมายนี้เค้าก็เลือกเอาเด็กชายม.ปลายมาเข้าอบรมความอดทน
ห้ามติดต่อผู้หญิง ห้ามกลับเข้าที่พักหลังหกโมง
ทุกหกโมงเช้า ต้องออกไปแช่น้ำที่ลำธารที่อุณหภูมิสามองศาทุกวัน
และก็ต้องหัดขี่ม้า เพื่อจะเข้าร่วมงานเทศกาลในวันจริง

ทางรายการไปสัมภาษณ์ เด็กชายคนหนึ่ง
ถึงความรู้สึกกับการเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลนี้
เด็กชายคนนั้นตอบว่า รู้สึกกลัวมาก แต่ก็จำเป็นต้องทำ
เพราะมีหลายคนอยากถูกเลือกแต่ก็ไม่มีโอกาสเช่นเขา
เด็กหนุ่มยังเล่าให้ฟังอีกว่า เมื่อวัยหนุ่ม ครั้งนึงพ่อเขาก็เคยเข้าร่วมกิจกรรมนี้
แต่ไม่ประสบความสำเร็จเพราะตกม้าได้รับบาดเจ็บ
และครั้งนี้นอกจากจะทำเพื่อตัวเองแล้ว เขาก็จะทำในส่วนของพ่อด้วย

บางคนก็มีชีวิตอยู่เพื่อทำในส่วนที่เหลือเพื่อใครอีกคน
ในฐานะลูก บางคนยินดีที่จะสานฝันให้พ่อแม่มีความสุข
แต่บางคนก็ขอเลือกความฝันของตัวเอง เพื่อจะเดินไปให้ถึง
ความฝันของพ่อแม่คืออะไร คงไม่ต้องตอบยากนัก
ความฝันของพ่อแม่ คืออยากเห็นลูกเติบโตไปอย่างมีความสุข
แต่บางคนเลือกที่จะขอตาย เพราะไม่สามารถทนกับโลกนี้ได้อีกแล้ว
บางทีคนเหล่านั้นอาจจะลืมไปว่า เขาไม่ได้ฆ่าเพียงตัวเขาเอง
เขาได้ฆ่าหัวใจของพ่อแม่ไปด้วย
ผมว่าบาปของการฆ่าตัวตายครั้งนี้ มันคูณสาม
เพราะฆ่าตัวเองหนึ่ง ฆ่าความรู้สึกพ่อแม่อีกสอง
คงไม่ต้องถามว่าชาติหน้าจะมีโอกาสได้เกิดเป็นคนอีกไหม
เพราะชาตินี้คุณได้เลือกแล้ว ว่าไม่อยากเกิดเป็นมนุษย์อีก

บางคนมีโอกาส ก็ละทิ้งโอกาสเพราะคิดว่าจะทำมันไม่ได้
บางทีเราก็แค่คิดไปแบบนั้น ก็เท่านั้นเอง