กระบี่ไร้นาม

ผมเพิ่งได้มีโอกาสดู "ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น" ล้าหลังตามชาวบ้านเเขาเช่นเคยครับ
และนี่ก็อาจจะเป็นการรีวิวถึงหนังที่ดู ช้าไปสักหน่อยครับ

จะว่าไปแล้ว ผมก็ได้มีโอกาสอ่านข้อเขียนของหลายๆ คนเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน
บ้างก็บอกไม่ค่อยประทับใจ หนังยังทำไม่ถึง และตัวละครบางตัวขาดๆ เกินๆ

แต่ผมคิดว่า มันก็คงลงตัวในค่าของความเป็น "ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น" อยู่มากครับ
และช่วยไม่ได้เหมือนกัน ถ้าจะมีท่านผู้ชมบางท่านนำหนังเรื่องนี้
ไปเปรียบเทียบกับ Love actually เพราะหน้าหนังมีความละม้ายคล้ายคลึงกันมากทีเดียว
สิ่งที่คล้าย ผมหมายถึงตัวละครทั้งหมดในเรื่องมีความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกัน

ผมว่าผู้กำกับคงจะตั้งใจมากทีเดียว ที่วางเอาหนังรักเรื่องนั้นมาเป็นจุดสำคัญ
และใช้หนังเรื่องนั้น โยงตัวละครทุกตัวให้มีความเกี่ยวเนื่องกัน
แม้จะเกี่ยวเนื่องกันกลายๆ จนอาจจะบอกได้ว่าไม่เกี่ยวเลยก็ได้
แต่ผมคิดว่า ตลอดเวลาเกือบสองชั่วโมงที่ดูหนังเรื่องนี้ ผมก็ยังคงรู้สึกได้ว่ามันเกี่ยวกัน

ผมชอบ ...ทุกตอนของหนังเรื่องนี้
และยิ่งตอกย้ำให้เรารู้สึกได้มากว่า "ความรักทำให้มนุษย์เปลี่ยนไป"
ความรักทำให้คนเราเปลี่ยนไปในแนวโน้มและแนวทางที่ดีขึ้น

ผมไม่รู้เหมือนกันว่า ถ้าสักวันหนึ่งเราจะมีโอกาสพบความรักจริงๆ
เราควรเลือกที่จะวิ่งเข้าไปหามันทันที หรือปล่อยให้เวลาล่วงเลยผ่านไป
เพราะบางทีความรัก ก็มีเวลาของมันเช่นกัน

การพูดบอกรักใครสักคนเร็วไป บางครั้งก็อาจจะทำให้เราผิดหวังได้เสียง่ายๆ
แต่บางคราวที่เราปล่อยให้เวลาล่วงไป...
ค่อยๆ สะสม และสานต่อความสัมพันธ์จนความรักเติบโตเปลี่ยนแปลงรูปร่าง
เราอาจจะมองเห็นมันต่างไปอีกแบบ

บ้างก็ว่า ความรักคือการให้ โดยไม่คาดหวังถึงผลตอบแทน
แต่แท้จริงความรักหน้าตามันเป็นยังไงกันนั้น คงไม่มีใครตัดสินมันได้ชัดเจนนอกจากตัวเรา
บางครั้งการจะรัก หรือแอบรักใครสักคน
สิ่งที่สำคัญอาจจะไม่ใช่การหาเหตุผลว่า "ทำไมถึงรัก"
แต่คงเป็นการรู้สึกถึงความรักเสียมากกว่า

เมื่อก่อนผมก็ไม่เชื่อนักว่า มนุษย์จะรักใครสักคนโดยไร้เหตุผลได้จริงหรือ ?
นั่นมันอาจจะเป็นคำถามก่อนหน้าที่เราจะรู้จักกับความรัก
แต่เมื่อใดก็ตามที่เราได้มีโอกาสรัก และถูกรักบ้าง
เราอาจจะพบว่า ความรักอาจจะเป็นสิ่งพิเศษเพียงสิ่งเดียว
ที่มนุษย์เลือกที่จะใช้ใจสัมผัส มากกว่าใช้สมองคิดหาเหตุผล

เวลาสองชั่วโมงกับ "ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น" ก็ไม่ได้ทำให้ผมว้าวุ่นเพียงอย่างเดียว
แต่ผมยังรู้สึกสนุกกับช่วงเวลาอันมีค่าครั้งนี้ด้วย
อย่างน้อยที่สุด มันก็สอนให้เรารู้ถึงคุณค่าของสิ่งที่มนุษย์ขาดไม่ได้อย่างเช่นความรัก

ความรัก อาจจะสามารถเกิดขึ้นได้ทุกที่ ทุกเวลา
ไม่เลือกวันเวลา บุคคลและสถานที่

ผมชอบ ...เพลงประกอบหนังเรื่องนี้

ผมชอบ ...ฉากนึงในหนังที่แปลงมาจากหนังเรื่อง Love actually และผมคิดว่ามันเจ๋งทีเดียว

ผมชอบ ...ทุกความรักที่เกิดขึ้นในหนังเรื่องนี้


ผมไม่เกลียดความเป็นหนังเรื่องนี้
เพราะความเกลียด ทำให้เรารู้สึกได้ถึงความรักลดลง